Elk huis is een fotostudio

Als documentair fotograaf heb ik geen studio en ik wil er geen. Daar heb ik mijn redenen voor. Een studio is vaak kil, er staan meerdere lampen en er hangt een groot (wit) scherm. Niet erg persoonlijk; een studio zegt niets over de persoon die gefotografeerd wordt. Een huis, een tuin, een werkplek of zelfs een straat of sportclub voegt wél iets toe aan het verhaal van de geportretteerde.

 

(Liesbeth in de woonkamer. Op de muur hangen foto’s met voor haar belangrijke momenten en personen)

 

Ik snap het voordeel van een studio voor een fotograaf: je kan er alle omstandigheden naar je hand zetten en rustig werken aan het perfecte plaatje. Maar dat is niets voor mij. Ik ben niet op zoek naar perfectie, ik ben op zoek naar de schoonheid van het échte leven. Naar de kern van wie iemand is. Naar het bijzondere van het imperfecte. De mooiste complimenten die ik als fotograaf heb gekregen zijn: “ik durfde mezelf te laten zien aan jou” en “jouw foto’s weerspiegelen wie ik echt ben”.

 

(Foto gemaakt in de slaapkamer)

 

Een mooi voorbeeld daarvan is mijn meest recente portretsessie met Liesbeth. Zij is ook fotograaf en vroeg mij portretfoto’s van haar te maken. Liesbeth is een mooie en getalenteerde vrouw die vreselijk verlies heeft gekend in haar leven. Zij is daar, ondanks haar positieve instelling en kracht, door getekend. Ik wilde haar fotograferen als een ‘geheel’: de sterke vrouw die zij is, zonder afbreuk te doen aan haar verleden. Haar huis staat symbool voor haar nieuwe leven, maar is ook een eerbetoon aan degenen die zij verloren heeft. Want ook al zijn ze er niet meer, ze zijn overal.

 

(Liesbeth in haar slaapkamer tussen foto’s van haar overleden dierbaren)

 

(Liesbeth in de woonkamer met haar geliefde katten)

 

Huizen vertellen iets over de mensen die erin leven. Er is nagedacht over kleuren en over de inrichting. Zelfs rommel vertelt meer over iemand dan een wit scherm. Geen enkel huis is hetzelfde, geen enkele kamer is hetzelfde, omdat iedereen uniek is en een eigen verhaal heeft.

 

(Deze deken is gemaakt van de overhemden en T-shirts van Liesbeth’s overleden dierbaren)

 

Terwijl velen perfectie najagen en zich vergelijken met anderen, vind ik het een verademing om imperfectie te omarmen en op zoek te gaan naar echte schoonheid. Ik heb veel verschillende mensen voor mijn camera gehad en ik vond schoonheid en interessante verhalen in hen allemaal. Omdat ik de tijd heb genomen om mensen écht te zien en omdat zij mij hebben toegelaten. Ik wil mensen foto’s geven waarin ze zichzelf herkennen. In een omgeving waar ze wat bij voelen.

 

Heb jij ook portretfoto’s / gezinsfoto’s of een reportage nodig? Neem dan vooral contact met me op!

Wat in bovenstaande blog beschreven is, geldt trouwens ook voor werkomgevingen. Klanten voelen meer connectie met een bedrijf wat zijn menselijke kant laat zien. Graag een keertje rond de tafel? Ik hoor graag van je (jullie)!

Geïnteresseerd in het werk van Liesbeth? www.rawfamiliefotografie.nl

 

BOEK EEN SESSIE    of    GA NAAR DE WEBSITE

 

 

Nienke Koedijk is een documentair fotograaf, gespecialiseerd in het fotograferen van families, reportages en portretten. Haar fotoboek Verborgen Vrienden werd goed ontvangen en deed veel stof opwaaien. Zij heeft een voorliefde voor het fotograferen van echte momenten en oprechte connecties en streeft ernaar de realiteit op haar mooist weer te geven.